klaas-naar-santiago-de-compostela.reismee.nl

Dag 22, Dax - Saint Palais.

Vanmorgen, gordijnen open, een grijze lucht en regen. Dan heb je zin om direct je bed weer in te duiken, maar de karavaan moet verder. Het is nu al een vast ritueel, kwart voor zeven vanzelf wakker, badderen, ontbijten, de rit voorbereiden en wegwezen.  Dit keer een aparte ontbijtervaring. Dax heeft geneeskrachtige bronnen en daarom komen veel zieke- en oude mensen hierheen om te genezen. Daar zitten de hotels vol mee. Er zijn zelfs shuttle busjes om ze van- en naar de geneeskrachtige bronnen te brengen. Ze ontbijten in de ontbijtzaal in een witte badjas. Ongekamde haren, het ziet er niet uit. Ik trek toch altijd nog een lange broek aan en probeer er verzorgd uit te zien.

Het bedienend personeel is door dit alles waarschijnlijk ook afgestompt. Gisteravond tijdens het diner en vanmorgen bij de receptie. Ik vroeg de dame of zij de ruimte wilde openen waar mijn fiets stond. Ze trok een gezicht alsof ik haar een oneerbaar voorstel deed. Ik heb haar toen maar heel erg duidelijk gemaakt dat ik die fiets toch echt nodig had. Met tegenzin deed zij wat gevraagd werd. Uiteindelijk kreeg ik, met iets wat op een glimlach leek, toch een stempel in mijn pelgrimspaspoort.

Het was inmiddels droog en optimistisch in korte broek vertrokken. Eerst de kathedraal van Dax bezocht. Voor de deur vroeg een bedelaar om €5,10. Waarom precies dat bedrag werd mij niet duidelijk. Ik had wat kleingeld omdat ik in de kathedraal twee kaarsjes wilde branden. Dat kost meestal 1 a 2 euro per kaarsje. Ik heb de man €2 gegeven, alles wat ik missen kon. Hij wenste mij goede reis. In de kathedraal heb ik twee kaarsjes aangestoken voor mijn vader en moeder. Zij zijn al lang geleden overleden maar ik denk nog vaak aan ze.

Ik ben niet gelovig maar volgens mij word je op zo'n reis van hogerhand getest. Gisterochtend ben ik een wandelende pelgrim voorbijgereden die stilstond, op zijn stok geleund. Ik heb hem gegroet maar niet naar zijn welzijn gevraagd. Voor straf reed ik de hele dag in de regen met een schuldgevoel. Later op de dag, gisteren, reed ik nog een wandelaar achterop. Hem wel aangesproken. Hij was pas vijf dagen onderweg en vertrokken uit Bordeaux. Hij had een bult bagage op z'n rug niet normaal. Hij dacht dat het 20 tot 25 kilo woog. Ik geloofde hem graag.

Na het bezoek aan de kathedraal regende het weer. Toen besloten zo snel mogelijk weer onderdak te komen, het liefst zo dicht mogelijk aan de voet van de Pyreneeën. Ik ben een beetje bang voor die bergen, ik zie ze in de verte al liggen. Weet niet goed wat mij te wachten staat. Daarom maak ik korte ritjes naar het begin van de bergen en waag dan de sprong er overheen en over de Spaanse grens. Ook dat Spaanse avontuur zorgt voor onzekerheid. Ik kan mij nu redelijk redden in het Frans. Van Spaans weet ik niets, we zullen zien.

Uiteindelijk in een leuk hotel terechtgekomen in Saint Palais. Een levendige stad in Baskenland. Alle richtingborden en teksten op overheidsgebouwen zijn tweetalig. Een heel aparte taal die de Basken spreken, het lijkt op Iers of Whelsh. In het hotel heerlijk gegeten. De teleurstelling van gisteravond is vergeten.

De weersverwachting ziet er beter uit dus morgen hopelijk de Pyreneeën over en Spanje in.

Reacties

Reacties

Wil

Dus er lopen wel wat pelgrims maar geen fietsende, rijdt er ook nooit iemand een stukje al pratende mee....maar misschien wil je dat wel niet, die zo lekker lang blijven hangen......ik hoop dat het eens een paar dagen mooi weer voor je is, is toch ff
gezelliger!! Blijf gewoon Frans praten,.... ze helpen je wel die
Spanjaarden...succes morgen, gaat het met jou wel goed, Klaas, ik denk er zomaar aan, sowieso volhouden.... Truste voor. Straks Grt wil

Peter Robert

Ahhhh Klaas, je zit vlak boot saint Jean pied de port. HET verzamelpunt van de pelgrims, zo voor de Pyreneeën. Ik ben daar voorlopig nog niet. Las toevallig vandaag op een bordje dat ik nog ruim 2000 km heb te gaan tot Santiago. Eind deze week kom ik op 1000 km. Met st Jacobiparochie mee zal ik uiteindelijk ruim 3000 km afleggen.
Wat jammer van al die regen ! Bij mij lijkt er minder te vallen.
Tot later, buon camino !

Lida Noordstrand

Hallo Klaas. Wat een prachtige verhalen en wat een belevenissen. In geen jaren hoef je meer op vakantie. Hier kun je jaren op teren volgens mij. En wat een geweldige fietsbenen heb je, petje af hoor. Jammer dat het weer niet om naar huis te schrijven is. Maar bedenk met volop zon, en heel veel warmte, nou dan is het ook afzien hoor. Je bent uiteindelijk toch een oer-Hollandse man die wel een beetje regen en wind kan hebben. In Nederland waait het ons vaak genoeg om de oren. De Pyreneeën in zicht. De afgelopen jaren ben ik er al een paar keer overheen gevlogen. Altijd ligt er wel sneeuw volgens mij. Dat zou best wel eens zwoegen kunnen worden. Maar bedenk wel dat je je ondersteuningen bij je hebt. Gewoon gebruiken want je moet wel weer gezondheid en wel thuis komen. Al twee berichten heb ik naar je toe gestuurd met mijn mobiel. Allebei de berichten zijn niet bij je aangekomen. Deze komt van mijn I pad. Misschien lukt het nu wel. Heel veel sterkte de komende dagen maar ook veel fietsplezier en en geniet maar van de leuke gesprekken die je soms met wildvreemde mensen kunt maken. Dag Klaas, het allerbeste. Doe voorzichtig en denk om jezelf

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!